آخرين مطالب

شهید ظابط عبدالقهار؛ مجاهد فراموش شده فرمانده جبهات جهاد ولسوالی مارمل

خبرگزاری شهید توانا حمل ۳, ۱۳۹۶ 231 بازدید

17022011_1869676543317538_5112635998621086208_nشهید ظابط عبدالقهار فرزند مرحوم حاجی عبدالروف یکی از شخصیت های مهربان، نیک نام، برازنده ، شجاع و دلسوز در میان مجاهدین شناخته می شد.

او استعداد عجیب و متفاوت نسبت به سایر همسنگران اش داشت، مسولانه و هدفمندانه در موارد مختلف از جمله تعلیم و تربیه، مشکلات اجتماعی، مساجد و مدارس اهتمام ویژه داشت.

عبدالقهار شهید از علما، بزرگان، شخصیت ها علمی، ایتام، ورارثین شهدا و آوارگان احوال گیری و دلجوی می نمود.

مرحوم بدون استثنا خود را در برابر تمام افراد جامعه و بخصوص اشخاص که تحت امرش بود مطابق توانمندی های که داشت مسئول میدانست و در ادای رسالت اش می کوشید. او همدلی و هم پذیری را در میان مجاهدین از نیاز ها اساسی و ضرورت های نخستین عصر خود تشخیص داده بود.

نزد آن شهید؛ مسایل تنظیم، گروه، سازمان، زبان، سمت و منطقه ارزش نداشت آنچه می اندیشید اسلام و وطن بود.

شهید به تعامل سازنده تأکید و هیچ گاهی در مسایل اختلافی خود را در گیر نمی ساخت و با شخصیت های آگاه و بیدار همواره در هر امری مشورت می نمود.

ظابط شهید؛ عامل اصلی انحراف تعدادی از فرماندهان جهادی، را عدم بصیرت، تکبر، از خود راضی بودن و عدم شناخت دقیق از دشمن می دانست و از آینده بعد از پیروزی مجاهدین سخت نگران بود.

وی جهت رهبری بهتر جبهات جهاد مجالس و نشست ها را دایر میکرد آنچه فیصله صورت می گرفت به آن منقاد و تسلیم و در تطبیق فیصله های شورا از هر نوع سعی وکوشش دریغ نمی ورزید.

از دیگر ویژگی های منحصر بفرد آن شهید سرمایه گزاری بالای نسل جوان و تربیت کادر های سالم در جامعه بود، جهت ادامه تحصیل ده ها تن از جوانان را به خارج اعزام کرد که ثمره تلاش های آن شهید و همسنگرانش را امروز در ولسوالی مارمل مشاهده می نمایم.

که به لطف پروردگار و از برکت خون آن شهدای عزیز دارای ده ها ماستر، دکتور در بخش های مختلف هستیم.

آن شهید والامقام از اخلاص، شجاعت، گذشت، صداقت، امانت داری و تواضع لازم برخوردار بود.

مسلما اگر کسی آن شهید را نمی شناخت با برخورد کریمانه و زندگی ساده‌ای که برای خود انتخاب نموده بود، کسی متوجه نمی گردید که ایشان فرمانده جهاد، مهمترین مرکز شمال کشور ولسوالی مارمل باشد.

شهید عبدالقهار در آزمون های سخت و خطیر قرار گرفت هر لحظه امکان آن متصور بود که میان مجاهدین در آن ولسوالی بنابر نزاکت های که ایجاد شده بود به یک جنگ تمام عیار تبدیل گردد.

اما موصوف به لطف پروردگار و بنابر فهم و درک که از اسلام داشت هر نوع مشکل که تحمیل گردیده بود تحمل کرد و جام زهر نوشید اما خون نا حق را نه نوشید و نه ریختاند.

ظابط مرحوم، تلاش نمود تا چالش های ایجاد شده میان مجاهدین را به یک فرصت تبدیل در پرتوی ارشادات اسلام حل و فصل نماید.

ایشان در وحدت جبهات زادگاه شهید استاد عبدالقادر توانا و پایگاه شهید استاد ذبیح الله ولسوالی مارمل و اطراف آن تلاش همه جانبه نمود، تلاش های موصوف باعث شد که در آن مناطق هیچ گاهی جنگ داخلی صورت نگیرد.

شهید ظابط عبدالقهار، از خانواده‌ی شهید استاد عبدالقادر توانا و تربیت یافته آن شهید بزرگ بود.

وی با فکر نهضتی نه تنطیمی مجاهدت نمود او توانست چند پارچگی داخلی از بین برده و میان مجاهدین وحدت بوجود بیاورند و فضای صمیمیت را ایجاد کند.

شهید ظابط عبدالقهار، با رهبران جهادی رابطه عمیق و نزدیک داشت تمام احزاب جهادی ایشان را از خود می دانستند.

در جغرافیای تحت رهبری موصوف تمام مجاهدین احساس آرامش می نمودند.

شهید ظابط عبدالقهار سمبول وحدت، اخوت و برادری میان تمام احزاب جهادی در ولسوالی های مارمل، چهارکنت، فیروزنخچیر و خلم شناخته می شد.

او هیچگاهی احساس غرور نمیکرد و خود را برتر از دیگران نمی دانست شخصیت اصلاح پذیر بود به دوستانش میگفت هرگاه مشکلی را در من میبینید که خودم متوجه آن نیستم برایم بازگو نمایید تا در اصلاح آن بکوشم.

شهید فرمانده عبدالقهار مجاهد مکتبی و از تربیت شدگان مکتب شهید استاد عبدالقادر توانا و از مجاهدان مخلص جبهات شهید ذبیح الله بود موصوف از جهاد پوهنتون فارغ و بعد از سپری نمودن ده سال جهاد در برابر اشغالگران در سال ۱۳۶۸ به شهادت رسید.

کارکرد ها، نظریات و افکار ایشان در این سطور نمی گنجد و این چند سطر مشت نمونه خروار می باشد.

در اخیر از بارگاه الله “ج” می طلبیم تا روح آن بزرگ مرد را شاد و بهشت برین را مکان و ماوایش داشته باشد.

پاسخی بگذارید »