آخرين مطالب

نگاه‌کوتاه به زندگی نامه شهید مولوی عبدالقادر(مولوی حاجی)

خبرگزاری شهید توانا حمل ۳, ۱۳۹۶ 209 بازدید

شهداشهید الحاج مولوی عبدالقادر، مشهور به مولوی حاجی، یک تن از علمای زمان شناس، مجاهد فی سبیل الله وعارف واقعی، سیاستمدار مومن بوده که  در ۲۴عقرب سال۱۲۹۹  در ولسوالی مارمل ولایت بلخ در خانواده‌ی متدین وعلم پرور دیده به جهان گشودند.

شهید موصوف، تحصیلات علوم اسلامی را از نزد پدر بزرگوارشان ودانشمندان مشهور کشور فراگرفته، با زکاوت سرشار ونبوع عالی فکری که داشتند، از ابتداء ایام نوجوانی وجوانی مورد توجه اهل علم قرار گرفته واز همان آوان به حیث مقتدای معنوی مردم ولسوالی مارمل وسرمدرس مدرسه آن ولسوالی انتخاب شدند، ایشان که در علوم اسلامی وفنون متداوله عصر دست بالا داشتند ودرجمع علما ودانشمندان کشور، بویژه حوزه های علمی شمال کشور، حیثیت وجایگاه شیخ الشیوخ واستادکل را احراز نموده مورد احترام عام خاص قرار داشتند.

ایشان در زندگی پر بارعلمی خویش شاگردان زیادی را تربیه نمودند که هریک از دست پرورده های ایشان به حیث دعوتگران وپیشوایان معنوی، رهبران جهاد ومبارزان عدالت خواه در برابر استبداد، استکبار، ظلم وبی عدالتی حکام وقت مبارزه جانانه نمودند. قراریکه واقیعت های عینی شاهد وتارخی بخاطر دارد، جمع زیادی از شاگردان وتربیت یافته‌گان مدرسه مولوی عبدالقادر(مولوی جاجی) بعد از اشغال کشور توسط روسها، جبهات جهاد را در نکات مختلف کشور رهبری نموده در برابر نظام کمونستی قیام ومبارزه چشم گیر وبی نظیر نمودند.

از اینکه مسئولان جهاد شمال، اعم از ولایت بلخ، سمنگان، جوزجان، شبرغان، کندز، تخار، بدخشان، بامیان وبغلان ودیگر ولایات همه شاگرد مستقیم ویا شاگر بالواسطه شهید مولوی جاجی بودند، تمام مردم این مناطق به شخصیت و جایگاه علمی ایشان احترام ویژه قایل بودند، همواره در مشاجرات ذات البینی، اختلافات سلیقوی، حزبی وسیاسی از جناب مولوی حاجی مرحوم به حیث داور ومصلح استفاده می نمودند وبه حکمیت ایشان بلاقید تسلیم بودند.

شهید مولوی حاجی برای ایجاد فضای اخوت وبرادری بین تشیع وتسنن و توحید وهماهنگ سازی جبهات جهاد علیه رژیم کمونستی تلاش بی دریغ می نمود، ایشان بدون در نظر داشت حزب، تنظیم، قوم، نژاد ومذهب، در یک فضای باز و دور از هرنوع تعصب با مردم روابط مسالمت آمیز وصمیمی داشتند همین بود که مجاهدین ولسوالی مارمل در طول تاریخ جهاد هیچگاه به جنگهای داخلی مبادرت نورزیده وبا تمام اقوام، احزاب ومذاهب اختلاط وتعلقات ریشه‌وی واصولی داشتند.

شهید مولوی حاجی با تمام رهبران ومسئولان جهادی رابطه عمیق و نزدیک داشت تمام احزاب جهادی ایشان را از خود می‌دانستند، در جغرافیای تحت رهبری موصوف تمام مردم ومجاهدین احساس آرامش می نمودند.

شهید موصوف سمبول وحدت، اخوت و برادری میان تمام احزاب جهادی در ولسوالی های مارمل، چهارکنت، فیروزنخچیر، خلم و حتی بغلان وبامیان وسرپل شناخته می شد.

ایشان با اینکه از جایگاه علمی واجتماعی خیلی عالی برخوردار بودند ومردم از قلب به ایشان ارادت واحترام مخلصانه داشت، شخصیت متواضع وفروتن داشتند، هیچگاهی احساس غرور نمیکردند و خود را برتر از دیگران نمی دانست.

شهید مولوی حاجی که با استاد عبدالقادر توانا همزادگاه وهم عصر اند، هرازگاه که استاد توانا از ودیگر رهبران نهضت گذری به این ولسوالی میداشتند از محضر ومجالست شهید مولوی حاجی مستفید می شدند وبه ارشادات ایشان گوش جان می‌سپردند.

استاد ذبیح الله که مرکز فرماندهی جبهات خود را در ولسوالی مارمل قرار داده بود، همواره برنامه های خود را مطابق هدایات ومشوره های شهید مولوی حاجی ترتیب وتدارک میدید، وایشان به صفت رهبر در تمام عرصه ها جبهات جهاد شمال حضور فعال داشتند.

بالاخره شهادت مولوی حاجی به عمر ۶۳  ساله‌گی به تاریخ ۱۳۶۲هـ ش طی یک حادثه ترافیکی در مسیری که جهت اصلاح اختلاف مسایل ذات البینی با جمعی از ومجاهدین، از جمله استاد ذبیح الله ومأمورعبدلله روان بودند،  موتر حامل شان منقلب شد و جناب مولوی صاحب حاجی شدیداً زخم برداشتند وبالاخره بعد از چهل روز، باثر جراحت شدید داعی اجل را لبیک گفته جام شهادت نوشیدند.

انالله وانا الیه راجعون

پاسخی بگذارید »