آخرين مطالب

وحدت ملی در افغانستان از اوجب واجبات

خبرگزاری شهید توانا قوس ۱۶, ۱۳۹۷ 100 بازدید

افغانستان کشوری است که اقوام مختلف با باورها، افکار و اندیشه‌های متفاوت در آن سکونت داشته و با روحیه برادری و برابری در کنارهم به صورت مسالمت آمیز زندگی می نمایند. بدون اتحاد و وحدت ملی، ادامه زندگی اجتماعی مطلوب در چنین جامعه‌ای امکان‌پذیر نخواهد بود؛ لذا باید در جهت تأمین و تحکیم پایه‌های وحدت ملی در افغانستان تلاش‌های مضاعف صورت گرفته و همه اقوام و گروه‌ها نسبت به آن، به عنوان یک اصل و خط قرمز؛ باورمند باشند و نسبت به آن احساس مسؤلیت نموده و درجهت تحقق همبستگی، همدلی، هم‌سوی و وحدت واقعی میان شان؛ گامهای مؤثر، جدی و عملی را بردارند.
ما باید این تحلیل و درک را داشته باشیم که وحدت ملی در افغانستان ضرورت مطلق بوده و به عنوان یک معیار برای جمع شدن اقوام و مهمترین عامل گردهم آمدن، با‌هم بودن و در کنارهم زندگی کردن، محسوب می گردد. و در امر مبارزه با تبعیض و انحصار طلبی، ایجاد ثبات، تامین صلح عادلانه، رشد اقتصادی، توسعه فرهنگی، مشارکت سیاسی و امثال آن، بهترین و آسانترین راه ممکن است. علاوه برآن دسترسی به دموکراسی، عدالت اجتماعی، حفظ ارزشهای حقوق بشری و تأمین حقوق و آزادیهای عمومی و اساسی افراد در جامعه در گیرو تحکیم پایه های وحدت ملی است.
اتحاد و همبستگی اقوام ساکن در کشور، احترام متقابل نسبت به همدیگر، تحمل و احترام به اعتقادات و باورهای همدیگر، اجتناب و پرهیز از رفتارهای حساسیت بر انگیز، از لازمه وحدت ملی است و با حفظ این معیارها است که همه‌ی افراد در جامعه می توانند به هویت ملی واحد و وحدت ملی دست یابند و کشور به معنی واقعی کلمه شکل بگیرد و همه نسبت به این مرزو بوم تعلق خاطر پیدا نموده و در جهت حفظ، آزادی و استقلال آن، خود گذری داشته باشند. بنا براین ترویج روحیه تحمل پذیری، جمع شدن بر محور منافع مشترک، احساس و درد مشترک، راه رهایی از چنگال خشن دشمنی و کینه ورزی و ایجاد صلح و ثبات در همه عرصه‌ها می باشد. در این صورت است که افراد از نظر حقوق و تکالیف به صورت یک‌سان بهره‌مند خواهند شد و از امتیازات مساوی و همچنین از فرصت های برابر اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی. و … .برخوردار خواهند گشت. بر همین اساس است که قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان حفظ وحدت ملی در افغانستان را مورد تأکید قرار داده و در مقدمه آن چنین آمده است که: « به منظور ایجاد جامعه ‎ی مدنی عاری از ظلم و استبداد، تبعیض و خشونت و مبتنی بر قانونمندی و عدالت اجتماعی، حفظ کرامت و حقوق انسانی و تأمین آزادی ‎ها و حقوق اساسی مردم….. این قانون تصویب می ‎گردد.» برای به رسمیت شناختن همه اقوام و معرفی آنان در ماده چهارم قانون اساسی به صراحت بیان شده است که: « حاکمیت ملی در افغانستان به ملت تعلق دارد که به طور مستقیم و یا توسط نمایندگان خود آن را اعمال می کنند. ملت افغانستان عبارت است از تمام افرادی که تابعیت افغانستان را دارا باشند. ملت افغانستان متشکل از اقوام پشتون، تاجیک، هزاره، ازبک، ترکمن، بلوچ، پشه ‎ای، نورستانی، ایماق، عرب، قرغیز، قزلباش، گوجر براهوی و سایر اقوام می ‎باشند و بر هرفرد ملت افغانستان کلمه ‎ی افغان اطلاق می ‎شود.»
باتوجه به تأکیدات قانون اساسی و با وجود تنوع دینی، مذهبی، قومی، نژادی، لسانی و امثال آن، افغانستان متعلق به همه اقوام با هم برادر و برابر ساکن آن است و همه وظیفه دارند برای ترقی، پشرفت، رشد، توسعه، آبادانی در این کشور تلاش نموده و در برابر هرنوع تجاوز و تعرض استادگی نمایند. از انحصار طلبی، تبعیض و برتری طلبی‌های نژادی و قومی که همیشه عوامل اصلی بحران و منازعه بوده است پرهیز کنند. انحصار و برتری طلبی های قومی و نژادی باعث می گردد که حقوق برابر شهروندان نادیده گرفته شده و منابع و فرصت های ملی در اختیار یک عده خاص قرار بگیرد. حال که قانون ‎گذاران کشور منزلت برابر را برای همه ‎ی اقوام و قبایل در قانون اساسی افغانستان کنجانده اند به هیچ وجه منطقی نیست که اقوام آن را نادیده گرفته و همه مسائل را از دید و دریچه تنگ قومی و سمتی تحلیل نمایند. تحقق حاکمیت ملی، حفظ وحدت ملی، حفظ وحراست از کرامت انسانی، حفظ برابری در حقوق و تکالیف، استفاده از ثروت‌های ملی و مانند آن، نیاز مند نگاه جمعی است نه نگاه شخصی و قومی. لذا همه‌ی اقوام محترم بوده و باید از برخوردهای مغایر با وحدت ملی پرهیز نمایند.
همچنین وحدت ملی ایجاب می نماید تا پیشرفت‌ها و افتخارات کسب شده توسط فرزندان غیور و با استعداد این آب و خاک در عرصه‌های مختلف علمی، فرهنگی، اقتصادی، ورزشی، نظامی و امثال آن، متعلق به همه بوده و نباید قومی تلقی گردد. انحصاری نمودن آنها نیز به منزله تخریب و ضربه زدن به پایه‌های وحدت ملی است. کسب مقام اول در کانکور تحصیلی، المپیاد علمی، ریاضی، فزیک، مسابقات ورزشی و ….. باعث افتخار همه‌ی اقوام و از آن همه شهروندان است. تجلیل از این افتخارات و ارج‌گذاری نسبت به آنها، قابل قدر است ولی هیاهو راه انداختن، جنبه قومی دادن، وسیله قرار دادن برای توهین و کوبیدن قوم و یا اقوام دیگر به هیچ وجه پسندیده نبوده و از رفتارهای مغایر با وحدت ملی و زیر پاه نمودن اتحاد و همبستگی ملی محسوب می گردد. لذا توجه اقوام و مسؤلین به این امر مهم بوده و یکی از موضوعات حساسیت برانگیز اجتماعی در جامعه افغانستان تلقی می گردد که امید است به صورت جدی مورد تحلیل و توجه همگان بگیرد.

گرفته شده از صفحه فیسبوک استاد عبدالرووف توانا

پاسخی بگذارید »

*

code