آخرين مطالب

ملت افغان بعد از هر غسل خون و آتش همان پیراهن چرکین گذشته را به تن می‌کنند

خبرگزاری شهید توانا سنبله ۳, ۱۳۹۷ 71 بازدید

استقلال و آزادی واژگانی‌اند که به اراده، شرافت و انسانیت هر فرد در جامعۀ عجین شده اند ورسیدن به استقلال کامل هدف هرملت است که در ادوار تاریخ بشریت برای رسیدن به استقلال و آزادی مبارزه و فداکاری‌های همه جانبه نموده اند. مردم مسلمان و مجاهد افغانستان با فداکاری و پایمردی درخت آزادی را با خون پاکشان آبیاری کرده‌اند و این موضوع را در تاریخ به اثبات رسانیده‌اند.
اگر بخواهیم یک تعریف کامل از کشور مستقل ارائه بداریم می‌توان گفت: که کشور مستقل کشوری است که در تمامی ابعاد مستقل باشد، یعنی دارای استقلال سیاسی، نظامی، اقتصادی، فرهنگی، فکری و … باشد. ولی در شرایط کنونی وقتی‌که از استقلال یاد می‌کنند تکیه‌بر استقلال اقتصادی بیشتر دارد که در نوع خود بااهمیت‌تر است لازم است پیرامون هریک از مقولات فوق نظری بیاندازیم:
۱- استقلال سیاسی، افغانستان ازنظر سیاسی بنا بر عدم رهبری سالم و فقدان ملت شدن که استقلال نسبی که در بدل قربانی‌های بی‌شمار مردم این سرزمین نصیب گردیده بود حفظ کرده نتوانست وهسته گذاری، نظام سیاسی در خارج از کشور تحت نظارت شبکه‌های استخباراتی کشورهای استعماری در بن المان که زمینه‌ساز یک تجاوز دیگر را مساعد ساخت، از آغاز تهاجم نیروهای آمریکایی و شرکایش به افغانستان، درمجموع کشورهای غربی به مداخله مستقیم در امور کشورمان پرداختند و سرانجام در کودتای بن طرف‌های معامله مطابق خواست‌های آمریکایی‌ها تعیین گردید که هیچ نقش را مردم این سرزمین در آن نداشتند.
از بدو تجاوز غربی‌ها بخصوص امریکا ئی ها و انگلیس‌ها در تمامی امور افغانستان، در تهیه و تصویب قانون اساسی، تعیین نظام سیاسی، انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی مستقیماً و آشکارا مداخله نموده‌ تصامیم مهم به‌وسیله‌ی نیروهای خارجی گرفته می‌شود.
۲-در مورد استقلال نظامی باید گفت که استقلال نظامی آن است که یک کشور از استقلال خود، منافع ملی خود و ارزش‌های والای جامعه بخصوص تمامیت ارضی خود دفاع نماید.
تعداد از کشورها در افغانستان حضور نظامی دارند و تمامی تصامیم کلان نظامی به‌وسیله‌ی نیروهای آمریکائی، انگلیسی و ناتو گرفته می‌شود که متأسفانه اردوی نوپای کشور با چالش‌های گوناگون گرفتار است که در این او خر صدای سربازان پابرهنه و گرسنه بی مهمات بی پناه… در رسانه‌ها بلند شده هیچ کسی به فریادشان نمی رسد طی ماه های آخر شاهد بیشترین تلفات هستیم.
۳- استقلال اقتصادی؛ استقلال اقتصادی رهبری شده باید به اساس منافع ملی کشور باشد و نیازمندی‌های جامعه را برآورده سازد. گرچه در افغانستان پول، منابع طبیعی سرشار و نیروی کار وجود دارد ولی فقر بیدادمیکند، بااین‌حال نه‌تنها میلیون‌ها نفر زیرخط فقر زندگی می‌کنند بلکه بیش از شش میلیون واقعاً گرسنه می‌باشند. باوجود سرازیر شدن میلیاردها دالر حتی یک پروژه بنیادی مفید به حال مردم اجرانشده است؛ و ۶۷ در صد کمک‌ها از طریق سازمان‌های به‌اصطلاح غیردولتی خارجی و داخلی و معاش‌های بلندبالای مشاوران و متخصصین بی‌سواد و بی سویه، دوباره به کشورهای غربی رجعت نموده است.
بنا بر سیاست‌های نادرست و نبود صلاحیت اقتصادی دولت‌های دست‌نشانده، کشور در وابستگی کامل اقتصادی فرورفته است که کشورهای متجاوز منابع مهم معدنی و سنگ‌های کم یاب این سرزمین را به تاراج می‌برند و هیچ قدرتی وجود ندارد تا سد راه آن‌ها گردد.
۴- استقلال فرهنگی باید گفت که استقلال فرهنگی توانمندی‌های یک جامعه به خاطر حفظ هویت اصلی خود است و استقلال فرهنگی عبارت است از فرهنگ مستقل که انعکاس‌دهنده منافع اقتصادی، سیاسی توده‌ها باشد. با تأسف فراوان امروز در افغانستان نیروهای اشغالگر خارجی تلاش دارند تا فرهنگ و هویت مردم را نابود و با ازخودبیگانگی فرهنگی و هویتی مردم زمینه حضور دائمی خود را مهیا سازند. به این منظور ده‌ها شبکه سرتاسری ماهواره صوتی و تصویری را راه‌اندازی نموده دولت موجود قدرت و صلاحیت ممانعت از نشر و پخش مطالب ضد منافع ملی و اسلامی را ندارند.
بلی! مردم ما به روایت تاریخ همواره با دشمنان استقلال و اشغالگران مبارزه نموده و دشمن را دفع کرده‌اند. نیاکان سلحشور ما در طول تاریخ بینی دشمنان را به خاک مالیدند و از حیات سیاسی و مبارزاتی خود از استقلال، آزادی و عدالت اجتماعی جانانه دفاع نموده و موقف غیر وابستگی، استقلال فکری، تکیه‌بر خود، عدم دنباله‌روی و استقلال عمل را سرمشق زندگی سیاسی خود قرار داده‌اند؛ اما امروز کشور ما به‌وسیله بیش از چهل‌وسه کشور و در رأس آن امریکا و انگلیس اشغال می‌گردد و به خاطر ادامه حیات مردم زحمتکش این کشور، محتاج به‌اصطلاح کمک جامعه جهانی گردیده‌ایم. افزون برآن فقر و تنگدستی مردم بیداد می‌کند هزاران خانواده بقا زندگی‌شان وابسته به چند کیلو گندم و مواد خوراکه این و یا آن موسسه‌ی خیریه جهانی می‌باشد. آن‌کسی که توانسته حتی پائین ترین معاش دولتی و یا معاش یک کارگر ساده را داشته باشد آدم خوشبختی به نظر می‌رسد.
در این تردیدی نیست که انگلیس دشمن تاریخی مردم ما می‌باشد، بعد از تجاوز در افغانستان در قرن ۱۹ و ۲۰ با فداکاری‌ها و مبارزات قهرمانانه‌ی مردم، مواجه شده و شکست خورد. ولی متأسفانه مردم طعم شیرینی استقلال را نچشیدند و سناریو دوباره تکرار شد که به فرموده مرحوم غبار { ملت افغان بعد از هر غسل خون و آتش همان پیراهن چرکین گذشته را به تن می‌کنند} با تأسف فراوان اشغالگران دیروزبه کشوربرگشته‌اندوباسرنوشت مردم ما بازی می‌کنند.
جنرال ” دیوید ریچاردز” که سمت ریاست ستاد ارتش بریتانیا را بر عهده داشت به تاریخ ۸ اگست ۲۰۰۹ با پر روئی در گفتگویی به روزنامه نیویورک تایمز گفته بود که ” رسیدن به هدف مورد نظر بریتانیا به “زمان زیاد و سرمایه گذاری قابل توجه” ضرورت است” و همچنان در ادامه گفتگویش ادامه داده بود که ” نقش سربازان ارتش بریتانیا در افغانستان تغییر خواهد کرد اما پروسه “کشور- سازی” سی تا چهل سال طول خواهد کشید.” رئیس ستاد ارتش بریتانیا به همین روزنامه گفته بود که ” ممکن است این کشور مجبور شود تاچهل سال آینده به افغانستان متعهد بماند و در این کشور نقش ایفاء کند”
بر علاوه اتگلیسی ها امریکای ها روز نیست که اعمالی را انجام ندهند که مبین نقض صریع استقلال و تمامیت ارضی درکشورمحسوب نگردد.
تا امروز دولت مردان درمورد مداخلات بیشرمانه متحاوزین ، کوچکترین واکنشی نشان نداده اند،
چون اختیاری از خود ندارد و تصمیم گیرنده اصلی همان هایی اند که به این کشور لشکرکشی نموده اند.
متاسفانه احزاب سیاسی راجستر شده ، مسولین قویه مقننه، قضایه و اجرایه بعد از آقای کرزی طی این مدت طولانی هیچ موضع ضد تجاوز نداشته و ندارند بلکه ی همواره سکوت را اختیار نموده اند.
آیا مردم آزادی خواه می توانند این وابستگی و بردگی را بپذیرند؟ که جز ادامه جنگ ، فقر ، گسترش تعصبات قومی، زبانی، فساد، فحشا و… هیج ارمغان دیگری را در قبال نداشته است.
بنابراین ، وظیفه و رسالت تاریخی و میهنی ما است ، تا در این رابطه موضعگیری حکیمانه، قاطع، روشن، وهمه جانبه داشته را ه های حل عبور از بحران را در پرتوی قانون اساسی کشور جستجو وجهت رسیدن به آزادی و استقلال کامل وهمه جانبه تلاش مضاعف نمایم.
یقین دارم ، تا زمانی که از نعمت ازادی ، استقلال و زعیم سلیم محروم هستیم، هیچ گاهی جنگ تحمیلی در کشور پایان نخواهد یافت و شاهد هیچ گونه آرامش، رفاه و توسعه پایدار نخواهیم بود.
برادرشما عبدالروف توانا
۲۷ اسد ۱۳۹۷
مکه مکرمه

پاسخی بگذارید »

*

code